काल्ह फेर रात में 'उ' ना अइलन सखी,
इयाद उनकर सगर रात आवत रहल!
जसहीं पछिमी पोखरिया में सूरुज डुबल
साँझ सँउसे बगइचा में छितरा गइल,
सुधि के रमुनी चिरइयां केने से दो त
मन के खोंतवा में चुपके से भितरा गइल,
हम सहेजे में रहि गइलीं तिनका टुटत
चोर हुटकुट के धिरजा ढहावत रहल!
कबहूँ जाईं झटक के दुआरी लगे
कबहूँ आईं सेजरिया तर मन मारे के,
कबहूँ तुलसी के चउरा पर लहटल दिया
अपना किस्मत नियर छोड़ दीं बार के,
केहू खिड़की से मारे बरफ फेंक के
बाट जोहे में केहू जरावत रहल!
चान कइसन निलज आ गइल माथ पर
झाँके ओरी-बँड़ेरी से अनकर धनी,
हम चिहुक जाईं निसबद में दहसत से तब
बन के नागिन ठनक जाय जब करधनी
आँख मूँदे के कोरसिस में सपना सुतल
दूर पपिहा पहरुआ जगावत रहल!
लाख कइलीं पथर के करेजा तबो
मान भितरे कहूँ से पसीझत रहल,
साँच मानऽ, न बरखा भइल बून भर
बाकी अँचरा के सब खूँट भींजत रहल,
हम रोअत रहलीं जाँता पर जँतसार में
आस सउतिन मिलन-गीत गावत रहल!
kaalh pher raat mein u na ailan sakhi,
iyaad unkar sagar raat aavat rahal!
jashin pachhimi pokhariya mein suruj Dubal
saanjh sanuse bagaicha mein chhitra gail,
sudhi ke ramuni chiraiyan kene se do ta
man ke khontva mein chupke se bhitra gail,
hum saheje mein rahi gailin tinka tutat
chor hutkut ke dhirja Dhahavat rahal!
kabhun jain jhatak ke duari lage
kabhun ain sejariya tar man mare ke,
kabhun tulsi ke chaura par lahtal diya
apna kismat niyar chhoD deen baar ke,
kehu khiDki se mare baraph phenk ke
baat johe mein kehu jaravat rahal!
chaan kaisan nilaj aa gail maath par
jhanke ori banDeri se ankar dhani,
hum chihuk jain nisbad mein dahsat se tab
ban ke nagin thanak jaay jab kardhani
ankh munde ke korsis mein sapna sutal
door papiha paharua jagavat rahal!
laakh kailin pathar ke kareja tabo
maan bhitre kahun se pasijhat rahal,
saanch maanऽ, na barkha bhail boon bhar
baki anchara ke sab khoont bhinjat rahal,
hum roat rahlin janta par jantsar men
aas sautin milan geet gavat rahal!
kaalh pher raat mein u na ailan sakhi,
iyaad unkar sagar raat aavat rahal!
jashin pachhimi pokhariya mein suruj Dubal
saanjh sanuse bagaicha mein chhitra gail,
sudhi ke ramuni chiraiyan kene se do ta
man ke khontva mein chupke se bhitra gail,
hum saheje mein rahi gailin tinka tutat
chor hutkut ke dhirja Dhahavat rahal!
kabhun jain jhatak ke duari lage
kabhun ain sejariya tar man mare ke,
kabhun tulsi ke chaura par lahtal diya
apna kismat niyar chhoD deen baar ke,
kehu khiDki se mare baraph phenk ke
baat johe mein kehu jaravat rahal!
chaan kaisan nilaj aa gail maath par
jhanke ori banDeri se ankar dhani,
hum chihuk jain nisbad mein dahsat se tab
ban ke nagin thanak jaay jab kardhani
ankh munde ke korsis mein sapna sutal
door papiha paharua jagavat rahal!
laakh kailin pathar ke kareja tabo
maan bhitre kahun se pasijhat rahal,
saanch maanऽ, na barkha bhail boon bhar
baki anchara ke sab khoont bhinjat rahal,
hum roat rahlin janta par jantsar men
aas sautin milan geet gavat rahal!
स्रोत :
पुस्तक : सुर में सब सुर (पृष्ठ 20)रचनाकार : तैयब हुसैन पीड़ित
प्रकाशन : शब्द संसार, पटना
संस्करण : 2011
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
