धमकच्चरु
dhamkachcharu
बड़े भय्या उकीली का अँगरखा ओढ़ि लीन्हिनि हयि।
इललु बी का कठिना कंठा गरे मा बाँधि लीन्हिनि हयि॥
रही कुछु हाँसियति, गहना गरीबी मा गिरउँ गाँठ्यन।
पढ़ाई पूरि होतयि दामु-दामुयि पूरि दीन्हिनि हयि॥
कच्यहरी जाति हयिं रोजुयि, खुबयि हँसि-हँसि बँहसि ब्वालयिं।
मुलउ महिना की म्यहनति मा रुपयिना आठ पायिनि हयि॥
बतायन बात बनिया की, महाजन क्यार भगमच्छरू।
कहिनि, लड़ि ल्याब कानूनयि, बड़ी घातयि बतायिनि हयि॥
करयिं झूँठी का साँची, साँचु का पत्तालु पहुँचावयिं।
बड़े हुसियार हयिं हमका जज्ज साह्यब बतायिनि हयि॥
छ माही बीति कोठी के चढ़ी कुड़की क्यरावा की।
महाजन के रुपय्या, आपु मोटुकाटु लयि लीन्हनि॥
पढ़ीसन की पढ़ीसी आजु द्याखउ तुम भलेमंसउ।
पढ़िनि पोथी, परे पाथर पंडिताई क चीन्हिनि हयि।
- पुस्तक : पढ़ीस ग्रंथावली (पृष्ठ 83)
- संपादक : डॉ. रामविलास शर्मा, युक्तिभद्र दीक्षित
- रचनाकार : बलभद्रप्रसाद दीक्षित 'पढ़ीस'
- प्रकाशन : उत्तर प्रदेश हिन्दी संस्थान, लखनऊ
- संस्करण : 1998
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
About this sher
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.