अस्तित्वक ताकमे हम
बहरा गेल छलहुँ अपन गामसँ
आँखि भरि लऽ कऽ स्वप्नक पेटारी
देखैत छलहुँ सूतल-जागल
बस वएह टा स्वप्न
अबैत काल
देने रहथि बड़की काकी
एकटा पुरनका गमछीमे बान्हिकऽ
फेट्टा चिक्कसक सोहारी, आ
बुकलाहा नून-मिरचाइ
बहुत समय बीति गेल तकर
ओझरा लेलक ई महानगर हमरा
हम हेरा गेलहुँ तकरे चकचोन्हीमे
मुदा हमरा हृदयमे
अखनो जीवंत छल गाम
जाहिमे तकैत रहैत छलहुँ
अपन बाल्यकाल, आ जे
युग बितलाक बादो
बीतल सन नहि लगैत अछि एखनो
ओ फुलही बाटीमे
घोरल पियरका रंग, जाहिमे
राखल गेल छैक जनउ, जे
भीजिकऽ भऽ गेल छैक आर पीयर
आ ओहि रंगकेँ दूरेसँ
देखि रहल छी हम, आ
मोने-मोन भऽ रहल छी तिरपित
लगैत अछि जेना आँगनमे
आबि गेल होअय पियरगर रौद
हे देखियौ
कनियें कालमे औथिन ननूदाइ
आ ठोकथिन खुटरी
फेर सोटथिन जनउ, आ जकरा
दौड़ि-दौड़िकऽ बान्हब हम सभ
फेर तँ भेटि जायत हमरा सभकेँ
ओ समतोलिया चाकलेट, आ जकरा
बन्हने छथि ननुदाइ अपन आँचरक खूटमे
भोरे-भोर
सुना पड़ैत अछि
बाबा पएरक खड़ाम
आ देखा पड़ैत अछि
हाथमे रंग-रंगक फूलसँ
भरल हुनकर फुलडाली
आब जेना
आँगनसँ भगवती घर धरि
सहमि गेल अछि सभ
मुदा नहि जँ सहमल छी, तँ हम
जे दौड़िकऽ जायब, आ
बाबा हाथक फुलडाली
लऽ ढुकि जायब भगवती घर
फेर कऽल जोड़ि बैसि रहब
हुनकर सोझाँ संच-मंच
आ देखैत रहब पूजा—
मने-मन सपनाइत
कि कखन भेटत
भगवतीक आगूक राखल नैवेद्य
हम सुनैत छी—
भोरहरिया रातिमे
उठैत झमटगर पराती
जकर टहंकार सुनि
उठि जाइत होयताह
मन्दिरक भगवाने टा नहि
दूर-दूर धरिक देव-पितर समेत
खुट्टाक माल-जाल, चिड़ै-चुनमुन, सभ
किछुए मास पूर्व
बड्ड झकझोरलक मोन
आ नहि रहल गेल तँ
विदा भऽ गेलहुँ गाम
जाइत काल मैगडोनल्ससँ
बटखर्चा लेल पैक करयलहुँ
पिज्जा आ बड़गर
कि तखन मोन पड़ल
फेट्टा चिक्कसक सोहारी
आ बुकलाहा नून-मिरचाइ...
से हम मोने-मोन
भऽ गेल छलहुँ लज्जित
कि कतेक बदलि गेल हमर ई मोन
मुदा जखन
पहुँचलहुँ गाम तँ लागल जेना
कतहु भुतिया तँ नहि गेलहुँ
एहन तँ नहि रहय हमर गाम
तखने कान धरि पहुँचल
झोलफल आँखि संग
एक अदृश्य कम्पित स्वर, जे
ताकि रहल छल जेना
कत्ता बरिससँ घुरबाक हमर बाट
ओ जेना
निछोहे बाजि रहल रहथि
कि आब बदलि गेल सभ किछु
नहि बचल पूजा, आकि
तकर नैवेद्य लेल बैसल
बाबा आगू पोता-पोतीक मोन
जनउ के बनाओत
फुलहा बाटिओ अलोपित भऽ गेल
उठि गेल झमटगर परातीक स्वर
ओ जे बाजि रहल छल
ओ आन क्यो नहि, समय छल
जे हमरे समक्ष हमरा खौंझा रहल छल
आ इएह सभ सोचैत
तथापि किछु नहि सोचैत
हम घुरि अयलहुँ
अपन गामसँ अपन शहर
आबसँ हम
हृदयहीन बनल
जीबा लेल अभिशप्त छी शहर!
astitvak takme hum
bahra gel chhalahun apan gamasan
ankhi bhari laऽ kaऽ svapnak petari
dekhait chhalahun sutal jagal
bas veh ta svapn
abait kaal
dene rahathi baDki kaki
ekta puranka gamchhime banhikऽ
phetta chikksak sohari, aa
buklaha noon mirchai
bahut samay biti gel takar
ojhra lelak ii mahangar hamra
hum hera gelahun takre chakchonhime
muda hamra hridayme
akhno jivant chhal gaam
jahime takait rahait chhalahun
apan balyakal, aa je
yug bitlak bado
bital san nahi lagait achhi ekhno
o phulhi batime
ghoral piyarka rang, jahime
rakhal gel chhaik janau, je
bhijikऽ bhaऽ gel chhaik aar piyar
aa ohi rangken duresan
dekhi rahal chhi hum, aa
mone mon bhaऽ rahal chhi tirpit
lagait achhi jena anganame
aabi gel hoay piyargar raud
he dekhiyau
kaniyen kalme authin nanudai
aa thokthin khutri
pher sotthin janau, aa jakra
dauDi dauDikऽ banhab hum sabh
pher tan bheti jayat hamra sabhken
o samtoliya chaklet, aa jakra
banhne chhathi nanudai apan ancharak khutme
bhore bhor
suna paDait achhi
baba perak khaDam
aa dekha paDait achhi
hathme rang rangak phulasan
bharal hunkar phulDali
aab jena
anganasan bhagvati ghar dhari
sahami gel achhi sabh
muda nahi jan sahmal chhi, tan hum
je dauDikऽ jayab, aa
baba hathak phulDali
laऽ Dhuki jayab bhagvati ghar
pher kaऽla joDi baisi rahab
hunkar sojhan sanch manch
aa dekhait rahab puja—
mane man sapnait
ki kakhan bhetat
bhagavtik aguk rakhal naivedya
hum sunait chhee—
bhorahariya ratime
uthait jhamatgar parati
jakar tahankar suni
uthi jait hoytah
mandirak bhagvane ta nahi
door door dharik dev pitar samet
khuttak maal jaal, chiDai chunmun, sabh
kichhue maas poorv
baDD jhakjhorlak mon
aa nahi rahal gel tan
vida bhaऽ gelahun gaam
jait kaal maigaDonalsasan
batkharcha lel paik karayalahun
pijja aa baDgar
ki takhan mon paDal
phetta chikksak sohari
aa buklaha noon mirchai. . .
se hum mone mon
bhaऽ gel chhalahun lajjit
ki katek badali gel hamar ii mon
muda jakhan
pahunchalahun gaam tan lagal jena
katahu bhutiya tan nahi gelahun
ehan tan nahi rahay hamar gaam
takhne kaan dhari pahunchal
jholphal ankhi sang
ek adrishya kampit svar, je
taki rahal chhal jena
katta barisasan ghurbak hamar baat
o jena
nichhohe baji rahal rahathi
ki aab badali gel sabh kichhu
nahi bachal puja, aaki
takar naivedya lel baisal
baba aagu pota potik mon
janau ke banaot
phulha batio alopit bhaऽ gel
uthi gel jhamatgar paratik svar
o je baji rahal chhal
o aan kyo nahi, samay chhal
je hamre samaksh hamra khaunjha rahal chhal
aa iyeh sabh sochait
tathapi kichhu nahi sochait
hum ghuri ayalahun
apan gamasan apan shahr
abasan hum
hridayhin banal
jiba lel abhishapt chhi shahr!
astitvak takme hum
bahra gel chhalahun apan gamasan
ankhi bhari laऽ kaऽ svapnak petari
dekhait chhalahun sutal jagal
bas veh ta svapn
abait kaal
dene rahathi baDki kaki
ekta puranka gamchhime banhikऽ
phetta chikksak sohari, aa
buklaha noon mirchai
bahut samay biti gel takar
ojhra lelak ii mahangar hamra
hum hera gelahun takre chakchonhime
muda hamra hridayme
akhno jivant chhal gaam
jahime takait rahait chhalahun
apan balyakal, aa je
yug bitlak bado
bital san nahi lagait achhi ekhno
o phulhi batime
ghoral piyarka rang, jahime
rakhal gel chhaik janau, je
bhijikऽ bhaऽ gel chhaik aar piyar
aa ohi rangken duresan
dekhi rahal chhi hum, aa
mone mon bhaऽ rahal chhi tirpit
lagait achhi jena anganame
aabi gel hoay piyargar raud
he dekhiyau
kaniyen kalme authin nanudai
aa thokthin khutri
pher sotthin janau, aa jakra
dauDi dauDikऽ banhab hum sabh
pher tan bheti jayat hamra sabhken
o samtoliya chaklet, aa jakra
banhne chhathi nanudai apan ancharak khutme
bhore bhor
suna paDait achhi
baba perak khaDam
aa dekha paDait achhi
hathme rang rangak phulasan
bharal hunkar phulDali
aab jena
anganasan bhagvati ghar dhari
sahami gel achhi sabh
muda nahi jan sahmal chhi, tan hum
je dauDikऽ jayab, aa
baba hathak phulDali
laऽ Dhuki jayab bhagvati ghar
pher kaऽla joDi baisi rahab
hunkar sojhan sanch manch
aa dekhait rahab puja—
mane man sapnait
ki kakhan bhetat
bhagavtik aguk rakhal naivedya
hum sunait chhee—
bhorahariya ratime
uthait jhamatgar parati
jakar tahankar suni
uthi jait hoytah
mandirak bhagvane ta nahi
door door dharik dev pitar samet
khuttak maal jaal, chiDai chunmun, sabh
kichhue maas poorv
baDD jhakjhorlak mon
aa nahi rahal gel tan
vida bhaऽ gelahun gaam
jait kaal maigaDonalsasan
batkharcha lel paik karayalahun
pijja aa baDgar
ki takhan mon paDal
phetta chikksak sohari
aa buklaha noon mirchai. . .
se hum mone mon
bhaऽ gel chhalahun lajjit
ki katek badali gel hamar ii mon
muda jakhan
pahunchalahun gaam tan lagal jena
katahu bhutiya tan nahi gelahun
ehan tan nahi rahay hamar gaam
takhne kaan dhari pahunchal
jholphal ankhi sang
ek adrishya kampit svar, je
taki rahal chhal jena
katta barisasan ghurbak hamar baat
o jena
nichhohe baji rahal rahathi
ki aab badali gel sabh kichhu
nahi bachal puja, aaki
takar naivedya lel baisal
baba aagu pota potik mon
janau ke banaot
phulha batio alopit bhaऽ gel
uthi gel jhamatgar paratik svar
o je baji rahal chhal
o aan kyo nahi, samay chhal
je hamre samaksh hamra khaunjha rahal chhal
aa iyeh sabh sochait
tathapi kichhu nahi sochait
hum ghuri ayalahun
apan gamasan apan shahr
abasan hum
hridayhin banal
jiba lel abhishapt chhi shahr!
स्रोत :
पुस्तक : नहि सीता नहि (मैथिली कविता-संग्रह) (पृष्ठ 22)रचनाकार : बिभा विमर्श
प्रकाशन : नवारम्भ, पटना/मधुबनी
संस्करण : 2023
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
