गाम सँ आबैत काल
सिदहा-बाड़ी सँ भरल बोरा मे
माय राखि दैत अछि
एक मोटरी विश्वास
जखन पिताजी केँ करैत छी प्रणाम
सिनेह सँ कान्ह पर हाथ राखि
असथीर सँ जेबी मे ध' दै छथि
कैंचाक संग बहुतो आस
हम बस मे बैसि
चलि दैत छी शहर दिस
ओ सभ सड़क कात मे ठाढ़
देखैत रहै छथि, ओझर होइत गाड़ी केँ
बड़ी काल धरि
एतय
दुनियाँ सँ अनभुआर
लॉजक छोटछीन कोठरी मे
औनाइत रहै छी
फूटैत लाबा सन
बरोबरि अखियासैत छी लक्ष्य
अक्सरहाँ सन्हिया जाइत अछि
भविष्यक अदंक
परिवारक मनोरथ केँ
माथ पर उठौने
पीसमपीस भीड़ मे
कयल जा रहल छी लतखुरदनि
कियो देखैत होयत औखन
घोड़ा पर बैसल
दिव्य राजकुमार केँ
जे स्वप्नलोक सँ आबिक'
ल' जेतै ओकरा अपना संग
ओकर सभटा लिलसाक पूर्ति लेल
रोपि देतै एकटा कल्पवृक्ष
हमरा लगैत अछि
ओहि राजकुमारक अस्तित्व लेल
हमहीं होयब जिम्मेवार
रोज राति मे
उकडू भ' पड़ि रहै छी
ओछाओन पर
पैर सोझ करबाक प्रयास मे
माथ ठेकि जाइत अछि देबाल मे
कछमछाइत-छटपटाइत
खन करोट फेरैत
हम सूति रहै छी
भोरहरिया धरि
मुदा
सगर राति जागल रहैत अछि
विश्वास, आस, मनोरथ आ लिलसा
पेटकुनियाँ लधने
हमरे सिरहन लग।
gaam san abait kaal
sidha baDi san bharal bora mae
maay rakhi dait achhi
ek motari vishvas
jakhan pitaji ken karait chhi prnaam
sineh san kaanh par haath rakhi
asthir san jebi mae dha dai chhathi
kainchak sang bahuto aas
hum bas mae baisi
chali dait chhi shahr dis
o sabh saDak kaat mae thaaDh
dekhait rahai chhathi, ojhar hoit gaDi ken
baDi kaal dhari
etay
duniyan san anabhuar
laujak chhotchhin kothari mae
aunait rahai chhi
phutait laba san
barobari akhiyasait chhi lakshya
aksarhan sanhiya jait achhi
bhavishyak adank
parivarak manorath ken
maath par uthaune
pisampis bheeD mae
kayal ja rahal chhi latakhuradani
kiyo dekhait hoyat aukhan
ghoDa par baisal
divya rajakumar ken
je svapnalok san abik
la jetai okra apna sang
okar sabhta lilsak purti lel
ropi detai ekta kalpvriksh
hamra lagait achhi
ohi rajakumarak astitv lel
hamhin hoyab jimmevar
roj rati mae
ukDu bha paDi rahai chhi
ochhaon par
pair sojh karbak prayas mae
maath theki jait achhi debal mae
kachhamchhait chhataptait
khan karot pherait
hum suti rahai chhi
bhorahariya dhari
muda
sagar rati jagal rahait achhi
vishvas, aas, manorath aa lilsa
petakuniyan ladhne
hamre sirhan lag.
gaam san abait kaal
sidha baDi san bharal bora mae
maay rakhi dait achhi
ek motari vishvas
jakhan pitaji ken karait chhi prnaam
sineh san kaanh par haath rakhi
asthir san jebi mae dha dai chhathi
kainchak sang bahuto aas
hum bas mae baisi
chali dait chhi shahr dis
o sabh saDak kaat mae thaaDh
dekhait rahai chhathi, ojhar hoit gaDi ken
baDi kaal dhari
etay
duniyan san anabhuar
laujak chhotchhin kothari mae
aunait rahai chhi
phutait laba san
barobari akhiyasait chhi lakshya
aksarhan sanhiya jait achhi
bhavishyak adank
parivarak manorath ken
maath par uthaune
pisampis bheeD mae
kayal ja rahal chhi latakhuradani
kiyo dekhait hoyat aukhan
ghoDa par baisal
divya rajakumar ken
je svapnalok san abik
la jetai okra apna sang
okar sabhta lilsak purti lel
ropi detai ekta kalpvriksh
hamra lagait achhi
ohi rajakumarak astitv lel
hamhin hoyab jimmevar
roj rati mae
ukDu bha paDi rahai chhi
ochhaon par
pair sojh karbak prayas mae
maath theki jait achhi debal mae
kachhamchhait chhataptait
khan karot pherait
hum suti rahai chhi
bhorahariya dhari
muda
sagar rati jagal rahait achhi
vishvas, aas, manorath aa lilsa
petakuniyan ladhne
hamre sirhan lag.
स्रोत :
पुस्तक : पेटकुनियाँ लधने प्रश्न (पृष्ठ 33)रचनाकार : सुमित मिश्र गुंजन
प्रकाशन : नवारम्भ, पटना/मधुबनी
संस्करण : 2024
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
