स्कूल ओ अबैत छल रोज
की तँ भने छलै ओकर नाम
हँ, रम्मन कहै छलै लोक
नाम रहल होइक किछुओ
मुदा ओ कहिओ
नागा नहि छल करैत
स्कूलमे रेगुलर रहलासँ
घरमे रुतबा बढ़ैत छैक
ओकर कहब छलैक।
कोनो हल्लुक सवाल जहाँ छलखिन
पुछैत पंडीजी
कि ओ पिनकि जाइत छल—
मास्सैब, पूछिकऽ एते हल्लुक प्रश्न
छोट तँ नहि बनाउ हमरा
उत्तर यद्यपि हमरा
एकरो नहि अछि बूझल
तैओ भारी प्रश्नक अपन रूतबा
अलगे छैक होइत
ओकर नहिओ देलासँ जवाब
प्रश्नक गुरुता
अपने सन
भारी बना दैअए हमरो।
बहुत दिन बाद भेटल रम्मन
दिल्लीक कनाट प्लेसमे बौआइत
हालचाल पूछा-आछी भेल
ओ अपने लागल कहय—
ओ संसद छल गेल
छलैक कोनो भरिगर काज
ओतहिसँ अछि आबि रहल
फेर ओ सुनौलक भारी-भारी शब्द
जेना लिबरलाइजेशन, फारेन ट्रेड,
इनफ्लेशन, इनफारमेशन टेक्नोलोजी
फेसबुक, ट्वीटर
आदि-आदि।
हम तँ तकिते रहि गेलहुँ
ओकर मुँह
कते पैघ भऽ गेलए रम्मन।
अहिना एकदिन आर अभरल रम्मन
कहलक जे
ओ आबि रहल अछि वापस
अंतरराष्ट्रीय हवाई अड्डासँ
फेर ओ कहय लागल
एम्बेसी
पासपोर्ट
वीसा
डालर
एक्सचेंज
ईमिग्रेसन आदि-आदि।
अइबेर हम कहलिऐ छगुन्तासँ
अँए हौ रम्मन!
तों तँ भऽ गेलह बड़का लोक
कतेक निकलि गेलह आगु!
ओ कने लजा गेल
कहलक—
हौ भाइ,
तों तँ ठहरलह हमर
स्कूलिया दोस
तोरासँ कोन बड़ाइ
हमरा ने काज रहैए
संसदमे, ने अम्बेसीमे।
अइ सभक कयलासँ प्रयोग
अगिलापर पड़ैत छैक
बेश भरिगर प्रभाव
अपन देलहो पैंच-कर्जाक तगेदाक
हिम्मति नै करतह लोक—
कोन साइत कोनो काजे पड़ि जाए
हिनकासँ!!
हँसी लागि गेल हमरा
जा हौ रम्मन
बड़प्पनक आदति आखिर
छुटलह नहि तोहर।
skool o abait chhal roj
ki tan bhane chhalai okar naam
han, ramman kahai chhalai lok
naam rahal hoik kichhuo
muda o kahio
naga nahi chhal karait
skulme regular rahalasan
gharme rutba baDhait chhaik
okar kahab chhalaik.
kono halluk saval jahan chhalkhin
puchhait panDiji
ki o pinaki jait chhal—
massaib, puchhikऽ ete halluk parashn
chhot tan nahi banau hamra
uttar yadyapi hamra
ekro nahi achhi bujhal
taio bhari prashnak apan rutba
alge chhaik hoit
okar nahio delasan javab
prashnak guruta
apne san
bhari bana daiae hamro.
bahut din baad bhetal ramman
dillik kanat plesme bauait
halachal puchha achhi bhel
o apne lagal kahay—
o sansad chhal gel
chhalaik kono bharigar kaaj
otahisan achhi aabi rahal
pher o sunaulak bhari bhari shabd
jena libarlaijeshan, pharen treD,
inaphleshan, inpharmeshan teknoloji
phesbuk, tvitar
aadi aadi.
hum tan takite rahi gelahun
okar munh
kate paigh bhaऽ gele ramman.
ahina ekdin aar abhral ramman
kahlak je
o aabi rahal achhi vapas
antarrashtriy havai aDDasan
pher o kahay lagal
embesi
pasport
visa
Dalar
ekschenj
iimigresan aadi aadi.
aiber hum kahaliai chhaguntasan
ane hau ramman!
ton tan bhaऽ gelah baDka lok
katek nikali gelah aagu!
o kane laja gel
kahlak—
hau bhai,
ton tan thaharlah hamar
skuliya dos
torasan kon baDai
hamra ne kaaj rahaiye
sansadme, ne ambesime.
ai sabhak kayalasan prayog
agilapar paDait chhaik
besh bharigar prabhav
apan delho painch karjak tagedak
himmati nai kartah lok—
kon sait kono kaje paDi jaye
hinakasan!!
hansi lagi gel hamra
ja hau ramman
baDappnak adati akhir
chhutlah nahi tohar.
skool o abait chhal roj
ki tan bhane chhalai okar naam
han, ramman kahai chhalai lok
naam rahal hoik kichhuo
muda o kahio
naga nahi chhal karait
skulme regular rahalasan
gharme rutba baDhait chhaik
okar kahab chhalaik.
kono halluk saval jahan chhalkhin
puchhait panDiji
ki o pinaki jait chhal—
massaib, puchhikऽ ete halluk parashn
chhot tan nahi banau hamra
uttar yadyapi hamra
ekro nahi achhi bujhal
taio bhari prashnak apan rutba
alge chhaik hoit
okar nahio delasan javab
prashnak guruta
apne san
bhari bana daiae hamro.
bahut din baad bhetal ramman
dillik kanat plesme bauait
halachal puchha achhi bhel
o apne lagal kahay—
o sansad chhal gel
chhalaik kono bharigar kaaj
otahisan achhi aabi rahal
pher o sunaulak bhari bhari shabd
jena libarlaijeshan, pharen treD,
inaphleshan, inpharmeshan teknoloji
phesbuk, tvitar
aadi aadi.
hum tan takite rahi gelahun
okar munh
kate paigh bhaऽ gele ramman.
ahina ekdin aar abhral ramman
kahlak je
o aabi rahal achhi vapas
antarrashtriy havai aDDasan
pher o kahay lagal
embesi
pasport
visa
Dalar
ekschenj
iimigresan aadi aadi.
aiber hum kahaliai chhaguntasan
ane hau ramman!
ton tan bhaऽ gelah baDka lok
katek nikali gelah aagu!
o kane laja gel
kahlak—
hau bhai,
ton tan thaharlah hamar
skuliya dos
torasan kon baDai
hamra ne kaaj rahaiye
sansadme, ne ambesime.
ai sabhak kayalasan prayog
agilapar paDait chhaik
besh bharigar prabhav
apan delho painch karjak tagedak
himmati nai kartah lok—
kon sait kono kaje paDi jaye
hinakasan!!
hansi lagi gel hamra
ja hau ramman
baDappnak adati akhir
chhutlah nahi tohar.
स्रोत :
पुस्तक : क्षमा करब हे महाकवि [मैथिली कविता-संग्रह] (पृष्ठ 59)रचनाकार : श्याम दरिहरे
प्रकाशन : नवारंभ, पटना/मधुबनी
संस्करण : 2016
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
