हमनी बानी जंगली
बाटे घर हमार जंगलात रे!
कइसे हम दुश्मन दुनिया के
समुझ न आवे बात रे!
खाइले जंगल के फल
पीऽले झरना के पानी
पेड़-पतइयन, नदी-पहाड़ी
संग आपन जिनगानी
जड़ी-बुटी तेंदु के पत्ता
धन-दौलत औकात रे!...
हमरे से बा साफ हवा
बादल से हमरे इयारी
उल्टे ठीकेदार मुदइया
देवे हमके गारी,
साफ-साफ ई केस
अदालत तबहूँ ना पतिआत रे!...
पूर्वज के जवना धरती पर
सालों-साल से रहलीं,
काहे आज उजारल जाता
हम जो जाने चहलीं,
नाम धराइल बागी
मरलीं या गइलीं हवलात रे!...
कादो हमरे जरवे-तर बा
उनकर सोना-चानी,
सरकारो ना कहलक पहिले
अब होता मनमानी,
जाइब कहवाँ, जिअब त कइसे
केहू ना बतिआत रे!...
कादो हम गँवार बानी
अब सभ्य बनावल जाएब,
ऊ बस जइहंन इहाँ अउर
हम शहर शहर छिछिआएब,
देस तरक्की करी भले
मोर जिनगी रही तवाँत रे!...
ई विकास पहिले काहे ना
काहे ना सब जगहा?
पूछीं त राजाजी हमके
घोषित करीं बेबहरा!
रक्षा में हथियार उठवलीं
तब नक्सली कहात रे!
कइसे हम दुश्मन दुनिया के
समुझ ना आवे बात रे!
hamni bani jangli
bate ghar hamar janglat re!
kaise hum dushman duniya ke
samujh na aave baat re!
khaile jangal ke phal
piऽle jharna ke pani
peD pataiyan, nadi pahaDi
sang aapan jingani
jaDi buti tendu ke patta
dhan daulat aukat re!. . .
hamre se ba saaph hava
badal se hamre iyari
ulte thikedar mudaiya
deve hamke gari,
saaph saaph ii kes
adalat tabhun na patiat re!. . .
purvaj ke javna dharti par
salon saal se rahlin,
kahe aaj ujaral jata
hum jo jane chahlin,
naam dharail bagi
marlin ya gailin havlat re!. . .
kado hamre jarve tar ba
unkar sona chani,
sarkaro na kahlak pahile
ab hota manmani,
jaib kahvan, jiab ta kaise
kehu na batiat re!. . .
kado hum ganvar bani
ab sabhya banaval jayeb,
uu bas jaihann ihaan aur
hum shahr shahr chhichhiaeb,
des tarakki kari bhale
mor jingi rahi tavant re!. . .
ii vikas pahile kahe na
kahe na sab jagha?
puchhin ta rajaji hamke
ghoshit karin bebahra!
raksha mein hathiyar uthavlin
tab naksali kahat re!
kaise hum dushman duniya ke
samujh na aave baat re!
hamni bani jangli
bate ghar hamar janglat re!
kaise hum dushman duniya ke
samujh na aave baat re!
khaile jangal ke phal
piऽle jharna ke pani
peD pataiyan, nadi pahaDi
sang aapan jingani
jaDi buti tendu ke patta
dhan daulat aukat re!. . .
hamre se ba saaph hava
badal se hamre iyari
ulte thikedar mudaiya
deve hamke gari,
saaph saaph ii kes
adalat tabhun na patiat re!. . .
purvaj ke javna dharti par
salon saal se rahlin,
kahe aaj ujaral jata
hum jo jane chahlin,
naam dharail bagi
marlin ya gailin havlat re!. . .
kado hamre jarve tar ba
unkar sona chani,
sarkaro na kahlak pahile
ab hota manmani,
jaib kahvan, jiab ta kaise
kehu na batiat re!. . .
kado hum ganvar bani
ab sabhya banaval jayeb,
uu bas jaihann ihaan aur
hum shahr shahr chhichhiaeb,
des tarakki kari bhale
mor jingi rahi tavant re!. . .
ii vikas pahile kahe na
kahe na sab jagha?
puchhin ta rajaji hamke
ghoshit karin bebahra!
raksha mein hathiyar uthavlin
tab naksali kahat re!
kaise hum dushman duniya ke
samujh na aave baat re!
स्रोत :
पुस्तक : सुर में सब सुर (पृष्ठ 45)रचनाकार : तैयब हुसैन पीड़ित
प्रकाशन : शब्द संसार, पटना
संस्करण : 2011
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
