ओह...
गज्जब समय अछि ई
सभटा उपमा फूसि
सभटा कहबी फूसि
सभकेँ छैक स्वतंत्रता बजबाक
से किछुओ बजबाक
किओ सुनै वा नहि
तकर चिंता नहि
ई प्रश्न पुछबाक समय थिक
पुछने जा रहल अछि लोक
भोरसँ साँझ धरि, प्रश्न
समाजसँ, सरकारसँ, एक-दोसरासँ
पथार लागल छैक प्रश्नक
जकरा त'रमे दबिक' रहि गेल छैक
सभटा उत्तर
छाउरक त'रमे दबल चिनगीकेँ
हवा देबाक यत्न के करय
ककरा छैक पलखति
चिकरि-चिकरिक'
सुनाओल जा रहलैक
विकासक पिहानी
उपलब्धिक गाथा
अहाँ सुनि-सुनि
भ' रहल छी प्रसन्न
बजा रहल छी थोपड़ी
जोर-जोरसँ
कान्ह पर लदने
चलि रहल छी
कथित लोकतंत्रक ध्वजा
दोसर दिस
एहि अकलबेरामे
कवि लिखि रहल छथि कविता
अहाँ पढ़ैत छी
ओहि कविता सभकेँ
प्रसन्न होइत छी
मुस्किआइत छी
फेर थोपड़ी बजबैत छी
मुदा...
ई कहाँ सोचैत छी
की कहय चाहैत अछि कवि
अपन कवितामे
अहाँ कोनो प्रश्न नहि
पुछैत छी कविसँ
कविक कविता नहि छैक
छाउर त’रक चिनगी
ओकर कविता छैक
माटिमे पड़ल बीया
जाहिसँ बिहनि
आ बिहनिसँ हेतैक
एकटा झमटगर, भकरार गाछ
समयक सिमान पर
ओहि गाछक त'रमे
बैसिक' एक दिन
लोक सभ पढ़त, सुनत आ गुनत
कविता!
oh. . .
gajjab samay achhi ii
sabhta upma phusi
sabhta kahbi phusi
sabhken chhaik svtantrta bajbak
se kichhuo bajbak
kio sunai va nahi
takar chinta nahi
ii parashn puchhbak samay thik
puchhne ja rahal achhi lok
bhorasan saanjh dhari, parashn
samajasan, sarakarasan, ek dosarasan
pathar lagal chhaik prashnak
jakra tarame dabik rahi gel chhaik
sabhta uttar
chhaurak tarame dabal chingiken
hava debak yatn ke karay
kakra chhaik palakhati
chikari chikrik
sunaol ja rahlaik
vikasak pihani
uplabdhik gatha
ahan suni suni
bha rahal chhi prasann
baja rahal chhi thopDi
jor jorasan
kaanh par ladne
chali rahal chhi
kathit loktantrak dhvaja
dosar dis
ehi akalberame
kavi likhi rahal chhathi kavita
ahan paDhait chhi
ohi kavita sabhken
prasann hoit chhi
muskiait chhi
pher thopDi bajbait chhi
muda. . .
ii kahan sochait chhi
ki kahay chahait achhi kavi
apan kavitame
ahan kono parashn nahi
puchhait chhi kavisan
kavik kavita nahi chhaik
chhaur ta’rak chingi
okar kavita chhaik
matime paDal biya
jahisan bihani
aa bihanisan hetaik
ekta jhamatgar, bhakrar gaachh
samyak siman par
ohi gachhak tarame
baisik ek din
lok sabh paDhat, sunat aa gunat
kavita!
oh. . .
gajjab samay achhi ii
sabhta upma phusi
sabhta kahbi phusi
sabhken chhaik svtantrta bajbak
se kichhuo bajbak
kio sunai va nahi
takar chinta nahi
ii parashn puchhbak samay thik
puchhne ja rahal achhi lok
bhorasan saanjh dhari, parashn
samajasan, sarakarasan, ek dosarasan
pathar lagal chhaik prashnak
jakra tarame dabik rahi gel chhaik
sabhta uttar
chhaurak tarame dabal chingiken
hava debak yatn ke karay
kakra chhaik palakhati
chikari chikrik
sunaol ja rahlaik
vikasak pihani
uplabdhik gatha
ahan suni suni
bha rahal chhi prasann
baja rahal chhi thopDi
jor jorasan
kaanh par ladne
chali rahal chhi
kathit loktantrak dhvaja
dosar dis
ehi akalberame
kavi likhi rahal chhathi kavita
ahan paDhait chhi
ohi kavita sabhken
prasann hoit chhi
muskiait chhi
pher thopDi bajbait chhi
muda. . .
ii kahan sochait chhi
ki kahay chahait achhi kavi
apan kavitame
ahan kono parashn nahi
puchhait chhi kavisan
kavik kavita nahi chhaik
chhaur ta’rak chingi
okar kavita chhaik
matime paDal biya
jahisan bihani
aa bihanisan hetaik
ekta jhamatgar, bhakrar gaachh
samyak siman par
ohi gachhak tarame
baisik ek din
lok sabh paDhat, sunat aa gunat
kavita!
स्रोत :
पुस्तक : नो मेन्स लैण्ड पर ठाढ़ कवि (पृष्ठ 72)रचनाकार : आनन्द मोहन झा
प्रकाशन : नवारम्भ, मधुबनी/पटना
संस्करण : 2024
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
