लोही लागयि पउ फाटि रहा
कस सुन्दर-सुन्दर!
च्यहकि चिरय्या ठाकुरजी धुनि
भुजकइटा गुनि गायि रहे।
वह चली जायि पंछिन ते
विहँसति, बिलसति व्वालति
खुरपा अउरु गँड़ासा बन देबी
का सोभा नायि रहे,
घसियारिनि घासयि जायि रही।
कस धूरि धुरेटे बार स्वनहुले
चंदबदन पर
उड़ि-उड़ि पुरवाई के झ्वाँका
बादरु अस मड़रायि रहे।
का चंदा मामा घेरि सँप्वलवा
अयिसी-वयिसी
छुवा-छुअउवरि खेलि रहे—
अठिलाइ रहे,ब्यल्हरायि रहे?
घसियारिनि घास निरायि रही।
बिन काजर कजरारी आँखी
अरुनारी भोली।
खोंड़स बरसी भाउ भरे
छिहरायि रहे, लहरायि रहे!
मन-हे-मन कोंछु पसारि
करयि परनामु नवेली।
बिस्व पिता किरनन ते हँसि
वह रूप-रासि अन्हवायि रहे—
कस गीतु बंदना गायि रही!
वहि के सुख की कुछु थाह कहाँ
इंदरानी पावयिं!
नटवर नयना नाचि-नाचि
चरवाहे की छवि ताकि रहे।
वुहु आवा सुन्दर साँवलिया
मुसक्यातयि ब्वाला,
अब न छोलु वह हँसि हरिसि
दूनउ पियारु बरसायि रहे।
घसियारिनि हिउ हुलसाइ रही।
दुलहा के मूड़े पर गठरी,
वह पाछे-पाछे—
चली जाइ, सुखु झुलुवा झूलति
स्वामीनाथ झुलायि रहे।
वह वहिके मन मा पइठि रही,
वुहू नस-नस ब्यापा;
घसियारे के सुख पर द्यउता
ल्यलकि-ल्यलकि ललचायि रहे।
घसियारिनि घर का जायि रही।
lohi lagayi pau phati raha
kas sundar sundar!
chyahaki chirayya thakurji dhuni
bhujakaita guni gayi rahe.
wo chali jayi panchhin te
vihansati, bilasati vvalati
khurpa auru ganDasa ban debi
ka sobha nayi rahe,
ghasiyarini ghasayi jayi rahi.
kas dhuri dhurete baar svanahule
chandabdan par
uDi uDi purvai ke jhvanka
badaru as maDrayi rahe.
ka chanda mama gheri sanpvalava
ayisi vayisi
chhuva chhuauvari kheli rahe—
athilai rahe,byalhrayi rahe?
ghasiyarini ghaas nirayi rahi.
bin kajar kajrari ankhi
arunari bholi.
khonDas barsi bhau bhare
chhihrayi rahe, lahrayi rahe!
man he man konchhu pasari
karayi parnamu naveli.
bisv pita kirnan te hansi
wo roop rasi anhvayi rahe—
kas gitu bandna gayi rahi!
vahi ke sukh ki kuchhu thaah kahan
indrani pavyin!
natvar nayana nachi nachi
charvahe ki chhavi taki rahe.
vuhu aava sundar sanvaliya
musakyatayi bvala,
ab na chholu wo hansi harisi
dunau piyaru barsayi rahe.
ghasiyarini hiu hulsai rahi.
dulha ke muDe par gathri,
wo pachhe pachhe—
chali jai, sukhu jhuluva jhulati
svaminath jhulayi rahe.
wo vahike man ma paithi rahi,
vuhu nas nas byapa;
ghasiyare ke sukh par dyauta
lyalaki lyalaki lalchayi rahe.
ghasiyarini ghar ka jayi rahi.
lohi lagayi pau phati raha
kas sundar sundar!
chyahaki chirayya thakurji dhuni
bhujakaita guni gayi rahe.
wo chali jayi panchhin te
vihansati, bilasati vvalati
khurpa auru ganDasa ban debi
ka sobha nayi rahe,
ghasiyarini ghasayi jayi rahi.
kas dhuri dhurete baar svanahule
chandabdan par
uDi uDi purvai ke jhvanka
badaru as maDrayi rahe.
ka chanda mama gheri sanpvalava
ayisi vayisi
chhuva chhuauvari kheli rahe—
athilai rahe,byalhrayi rahe?
ghasiyarini ghaas nirayi rahi.
bin kajar kajrari ankhi
arunari bholi.
khonDas barsi bhau bhare
chhihrayi rahe, lahrayi rahe!
man he man konchhu pasari
karayi parnamu naveli.
bisv pita kirnan te hansi
wo roop rasi anhvayi rahe—
kas gitu bandna gayi rahi!
vahi ke sukh ki kuchhu thaah kahan
indrani pavyin!
natvar nayana nachi nachi
charvahe ki chhavi taki rahe.
vuhu aava sundar sanvaliya
musakyatayi bvala,
ab na chholu wo hansi harisi
dunau piyaru barsayi rahe.
ghasiyarini hiu hulsai rahi.
dulha ke muDe par gathri,
wo pachhe pachhe—
chali jai, sukhu jhuluva jhulati
svaminath jhulayi rahe.
wo vahike man ma paithi rahi,
vuhu nas nas byapa;
ghasiyare ke sukh par dyauta
lyalaki lyalaki lalchayi rahe.
ghasiyarini ghar ka jayi rahi.
स्रोत :
पुस्तक : पढ़ीस ग्रंथावली (पृष्ठ 89)
संपादक : डॉ. रामविलास शर्मा, युक्तिभद्र दीक्षित
रचनाकार : बलभद्रप्रसाद दीक्षित 'पढ़ीस'
प्रकाशन : उत्तर प्रदेश हिन्दी संस्थान, लखनऊ
संस्करण : 1998
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.