(खास काशी विश्वनाथ के नाँवे)
आवत बाटे सावन, शुरू होई नहवावन
भोला जाड़े में असाढ़े से परल बाड़े
एगो लांगा लेखा देह, राखें राखे में लपेट
लोग धो-धा के उघारे प परल बाड़े
ओने बरखा के मारे, गंगा मारें धारे-धारे
जट पावें ना सम्हारे, होत जाले जा किनारे—
शिव-शिव हो दोहाई
मुँह मारीं सेवकाई—
ऊहो देबे प रिजाइने अड़ल बाड़े
बाटे बड़ी-बड़ी फेर, बाकी सबका से ढेर
हई कलसा के छेद, देखऽ टपकल फेर
गउरा धउरऽ हो दोहाई”
आ त— ढेर ना चोन्हाईं—
अभी छोटका के धोए के धयल बाटे
बाडू बड़ गिर्हिथिन, खाली लइके के फिकिर...
बाड़ऽ बापे बड़ नीक, खाली अपने जिकिर...”
“बाडू पथरे के बेटी...”
बाटे जहरे नरेटी...”
बात बाते-घाते बढ़त बढ़ल बाटे
सुनि बगल के हल्ला, ज्ञानवापी में से अल्ला
पूछें, भइल का ए भोला, महकइलऽ जा मुहल्ला
एगो माइक बाटे माथे
एगो तोहनी के साथे
भाँग बूटी गाँजा फेरू का घटल बाटे?
दूनो जाना के भेंटाइल, माने दुख दोहराइल
ई नहाने नकुआइल, ऊ अजाने अँउजाइल
इनके लागेला सोमार
उनके जुम्मा के बोखार
दुख कहले-सुनल से घटल बाटे
आवत बाटे सावन, शुरू होई नहवावन
भोला जाड़े में असाढ़े से परल बाड़े
(khaas kashi vishvanath ke nanve)
aavat bate savan, shuru hoi nahvavan
bhola jaDe mein asaDhe se paral baDe
ego langa lekha deh, rakhen rakhe mein lapet
log dho dha ke ughare pa paral baDe
one barkha ke mare, ganga maren dhare dhare
jat paven na samhare, hot jale ja kinare—
shiv shiv ho dohai
munh marin sevakai—
uuho debe pa rijaine aDal baDe
bate baDi baDi pher, baki sabka se Dher
hai kalsa ke chhed, dekhऽ tapkal pher
gaura dhaurऽ ho dohai”
aa ta— Dher na chonhain—
abhi chhotka ke dhoe ke dhayal bate
baDu baD girhithin, khali laike ke phikir. . .
baaDऽ bape baD neek, khali apne jikir. . . ”
“baDu pathre ke beti. . . ”
bate jahre nareti. . . ”
baat bate ghate baDhat baDhal bate
suni bagal ke halla, gyanvapi mein se alla
puchhen, bhail ka e bhola, mahakilऽ ja muhalla
ego maik bate mathe
ego tohni ke sathe
bhaang buti ganja pheru ka ghatal bate?
duno jana ke bhentail, mane dukh dohrail
ii nahane nakuail, uu ajane anujail
inke lagela somar
unke jumma ke bokhar
dukh kahle sunal se ghatal bate
aavat bate savan, shuru hoi nahvavan
bhola jaDe mein asaDhe se paral baDe
(khaas kashi vishvanath ke nanve)
aavat bate savan, shuru hoi nahvavan
bhola jaDe mein asaDhe se paral baDe
ego langa lekha deh, rakhen rakhe mein lapet
log dho dha ke ughare pa paral baDe
one barkha ke mare, ganga maren dhare dhare
jat paven na samhare, hot jale ja kinare—
shiv shiv ho dohai
munh marin sevakai—
uuho debe pa rijaine aDal baDe
bate baDi baDi pher, baki sabka se Dher
hai kalsa ke chhed, dekhऽ tapkal pher
gaura dhaurऽ ho dohai”
aa ta— Dher na chonhain—
abhi chhotka ke dhoe ke dhayal bate
baDu baD girhithin, khali laike ke phikir. . .
baaDऽ bape baD neek, khali apne jikir. . . ”
“baDu pathre ke beti. . . ”
bate jahre nareti. . . ”
baat bate ghate baDhat baDhal bate
suni bagal ke halla, gyanvapi mein se alla
puchhen, bhail ka e bhola, mahakilऽ ja muhalla
ego maik bate mathe
ego tohni ke sathe
bhaang buti ganja pheru ka ghatal bate?
duno jana ke bhentail, mane dukh dohrail
ii nahane nakuail, uu ajane anujail
inke lagela somar
unke jumma ke bokhar
dukh kahle sunal se ghatal bate
aavat bate savan, shuru hoi nahvavan
bhola jaDe mein asaDhe se paral baDe
स्रोत :
पुस्तक : अरज-निहोरा (पृष्ठ 50)रचनाकार : प्रकाश उदय
प्रकाशन : राजकमल प्रकाशन
संस्करण : 2020
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
