मरलाक बाद
कोना जरब हम
कतऽ जरायल जायब
जरब सुगंधित चाननसँ
आकि राखल जायत शरीरपर
आम-पीपरक काँच ठाढ़ि-ढेंग सभ
ढारल जायत
ओहिमे पर्याप्त घिउ
आकि समयक अभावमे
बहा देल जायब बागमतीक धारमे
मुदा ई सभ जनबाक
नहि अछि कोनो बेगरता, वा
नहि जानय चाहैत छी किछु हम
मरलाक बाद तँ भइए जाइत छै
सभक सभ दुलरुआ, सर्वगुणसम्पन्न
इएह सभ तँ
देखैत आबि रहलहुँ अछि एखन धरि
मुदा आइ
जीवित रहितो
नहि जानि किएक
धधकि रहलहुँ अछि अंदरसँ—
चिताक आगि जकाँ ई धधरा
समेटने जा रहल अछि हमर
मान, सम्मान, गुमान, सभटा—
घिरणी जकाँ नचबैत, चारूकातसँ
मुइलाक बाद जरब
आ तखन कतेक दुःख हैत
से तँ नहि जानब
नहि लागत कोनो धाह, मुदा
जीबैतमे लागल एहि आगिसँ
आइ जे छटपटा रहलहुँ अछि हम
तिलमिला रहलहुँ अछि पल-प्रतिपल
से की कोनो मृत्युसँ कम कष्टकर अछि
आ से एहनामे
सोचि रहल छी, जे कतहु ई आगि
समाप्त ने कऽ दिअय हमरा, आकि
हमर अस्तित्वकेँ, असली मृत्युसँ पूर्वे...!
marlak baad
kona jarab hum
katऽ jarayal jayab
jarab sugandhit chananasan
aaki rakhal jayat sharirpar
aam piprak kaanch thaDhi Dheng sabh
Dharal jayat
ohime paryapt ghiu
aaki samyak abhavme
baha del jayab bagamtik dharme
muda ii sabh janbak
nahi achhi kono begarta, va
nahi janay chahait chhi kichhu hum
marlak baad tan bhaiye jait chhai
sabhak sabh dulrua, sarvagunsampann
iyeh sabh tan
dekhait aabi rahalahun achhi ekhan dhari
muda aai
jivit rahito
nahi jani kiyek
dhadhaki rahalahun achhi andarasan—
chitak aagi jakan ii dhadhra
sametne ja rahal achhi hamar
maan, samman, guman, sabhta—
ghirni jakan nachbait, charukatasan
muilak baad jarab
aa takhan katek duःkha hait
se tan nahi janab
nahi lagat kono dhaah, muda
jibaitme lagal ehi agisan
aai je chhatapta rahalahun achhi hum
tilmila rahalahun achhi pal pratipal
se ki kono mrityusan kam kashtakar achhi
aa se ehname
sochi rahal chhi, je katahu ii aagi
samapt ne kaऽ diay hamra, aaki
hamar astitvken, asli mrityusan purve. . . !
marlak baad
kona jarab hum
katऽ jarayal jayab
jarab sugandhit chananasan
aaki rakhal jayat sharirpar
aam piprak kaanch thaDhi Dheng sabh
Dharal jayat
ohime paryapt ghiu
aaki samyak abhavme
baha del jayab bagamtik dharme
muda ii sabh janbak
nahi achhi kono begarta, va
nahi janay chahait chhi kichhu hum
marlak baad tan bhaiye jait chhai
sabhak sabh dulrua, sarvagunsampann
iyeh sabh tan
dekhait aabi rahalahun achhi ekhan dhari
muda aai
jivit rahito
nahi jani kiyek
dhadhaki rahalahun achhi andarasan—
chitak aagi jakan ii dhadhra
sametne ja rahal achhi hamar
maan, samman, guman, sabhta—
ghirni jakan nachbait, charukatasan
muilak baad jarab
aa takhan katek duःkha hait
se tan nahi janab
nahi lagat kono dhaah, muda
jibaitme lagal ehi agisan
aai je chhatapta rahalahun achhi hum
tilmila rahalahun achhi pal pratipal
se ki kono mrityusan kam kashtakar achhi
aa se ehname
sochi rahal chhi, je katahu ii aagi
samapt ne kaऽ diay hamra, aaki
hamar astitvken, asli mrityusan purve. . . !
स्रोत :
पुस्तक : नहि सीता नहि (मैथिली कविता-संग्रह) (पृष्ठ 42)रचनाकार : बिभा विमर्श
प्रकाशन : नवारम्भ, पटना/मधुबनी
संस्करण : 2023
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
