कल्पना पूछे कविता का हवे कवि,
प्रीत के मोर हिसदार हवे का!
जब-जब उड़ान भर संग मोरे
कविता धावे सौत रार हवे का!
इश्क कर कवि कविता से रात दिन,
अपरूप रूप भंडार हवे का
तूही कह कविता के हवे कवि
प्राण के तहरा आधार हवे का?
कठुआइल कंठ जहाँ जीभ जकरल
कविता घुटन के हूँकार हवे का!
कि सागर थीर में मंथन का पीर से,
उठल निगार जुआर हवे का!
आग बुझो जब पानी का फुह से
राख में राखल अंगार हवे का
तूही कह कविता का हवे कवि,
शब्दन के तलवार हवे का?
पीर अंगेजे सक ना जो तू कवि,
कविता टभक टीस द्वार हवे का!
जे रोग असाध से देह सधो जनि,
कविता सहज उपचार हवे का!
कँवल करेजा कचारे कसाई जो,
कविता ओकर खून धार हवे का!
तू ही कह कविता का हवे कवि,
जीवन मरण हाहाकार हवे का?
ना पसिजे ना पसेई बहावे जे,
ओइसन हिया के ई गीत हवे का।
अनहद नाद बाजे जब भीतर से,
कविता ओकर संगीत हवे का।
द्वन्द कर नित नीको ना लागे,
कविता से हारो में जीत हवे का।
तूही कह कविता का हवे कवि,
अनरीत में इहे रीत हवे का?
हो ना सकी नेह कविता से ऐ कवि,
जियत भाई भाव का लाथे।
उजाड़ कर मत बसल घर कवि,
कविता का मोह में अपने हाथे।
उद्धार कहाँ सुत सागर के कवि,
शिव रहस नित शिवा का साथे।
सोहे कवि शिव साँच सुनर जब,
गंगा मनाके ऊ राखेले माथे॥
kalpana puchhe kavita ka hve kavi,
preet ke mor hisdar hve ka!
jab jab uDaan bhar sang more
kavita dhave saut raar hve ka!
ishk kar kavi kavita se raat din,
aprup roop bhanDar hve ka
tuhi kah kavita ke hve kavi
praan ke tahra adhar hve ka?
kathuail kanth jahan jeebh jakral
kavita ghutan ke hunkar hve ka!
ki sagar theer mein manthan ka peer se,
uthal nigar juar hve ka!
aag bujho jab pani ka phuh se
raakh mein rakhal angar hve ka
tuhi kah kavita ka hve kavi,
shabdan ke talvar hve ka?
peer angeje sak na jo tu kavi,
kavita tabhak tees dvaar hve ka!
je rog asadh se deh sadho jani,
kavita sahj upchaar hve ka!
kanval kareja kachare kasai jo,
kavita okar khoon dhaar hve ka!
tu hi kah kavita ka hve kavi,
jivan maran hahakar hve ka?
na pasije na pasei bahave je,
oisan hiya ke ii geet hve ka.
anhad naad baje jab bhitar se,
kavita okar sangit hve ka.
dvand kar nit niko na lage,
kavita se haro mein jeet hve ka.
tuhi kah kavita ka hve kavi,
anrit mein ihe reet hve ka?
ho na saki neh kavita se ai kavi,
jiyat bhai bhaav ka lathe.
ujaaD kar mat basal ghar kavi,
kavita ka moh mein apne hathe.
uddhaar kahan sut sagar ke kavi,
shiv rahas nit shiva ka sathe.
sohe kavi shiv saanch sunar jab,
ganga manake uu rakhele mathe॥
kalpana puchhe kavita ka hve kavi,
preet ke mor hisdar hve ka!
jab jab uDaan bhar sang more
kavita dhave saut raar hve ka!
ishk kar kavi kavita se raat din,
aprup roop bhanDar hve ka
tuhi kah kavita ke hve kavi
praan ke tahra adhar hve ka?
kathuail kanth jahan jeebh jakral
kavita ghutan ke hunkar hve ka!
ki sagar theer mein manthan ka peer se,
uthal nigar juar hve ka!
aag bujho jab pani ka phuh se
raakh mein rakhal angar hve ka
tuhi kah kavita ka hve kavi,
shabdan ke talvar hve ka?
peer angeje sak na jo tu kavi,
kavita tabhak tees dvaar hve ka!
je rog asadh se deh sadho jani,
kavita sahj upchaar hve ka!
kanval kareja kachare kasai jo,
kavita okar khoon dhaar hve ka!
tu hi kah kavita ka hve kavi,
jivan maran hahakar hve ka?
na pasije na pasei bahave je,
oisan hiya ke ii geet hve ka.
anhad naad baje jab bhitar se,
kavita okar sangit hve ka.
dvand kar nit niko na lage,
kavita se haro mein jeet hve ka.
tuhi kah kavita ka hve kavi,
anrit mein ihe reet hve ka?
ho na saki neh kavita se ai kavi,
jiyat bhai bhaav ka lathe.
ujaaD kar mat basal ghar kavi,
kavita ka moh mein apne hathe.
uddhaar kahan sut sagar ke kavi,
shiv rahas nit shiva ka sathe.
sohe kavi shiv saanch sunar jab,
ganga manake uu rakhele mathe॥
स्रोत :
पुस्तक : भिनुसार हो गइल (पृष्ठ 48)रचनाकार : मूंगालाल शास्त्री
प्रकाशन : भोजपुरी भारती, सारण
संस्करण : 2016
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.
