सगरे ब्याल बिलइया चुप है, चुप्पी पहरेदारन मा,
जुतहन की सब भीड़ जमा है, सरकारी दरबारन मा,
तुम्हरी कुरिया जलती रइ हैं,
कोठिया बनी अमीरन की,
तुम घर फूंकि तमाशा द्याखो,
गरिया भरै फ़क़ीरन की,
रागु सबै दरबारी गइहै, कउन बचा बेचारन का,
जुतहन की सब भीड़ जमा है, सरकारी दरबारन मा,
अंधरे गूँगे बने रहौ तुम,
बहिरेन की परधानी मा,
अइसे मछरी मरती रइहैं,
डूबि-डूबि कै पानी मा,
रोजु मछरिया डूबि मरै तौ, बगुला है मछुवारन मा,
जुतहन की सब भीड़ जमा है, सरकारी दरबारन मा,
जेहि पर ज़िम्मा दीन धरम का,
बइठे दिए मिटाए सब,
मैय्या बहिनी सेंकि रहे हैं,
उजरे पढ़े पढ़ाए सब,
लाज शरम सब तौलि-तौलि के लागि बिकाए बजारन मा,
जुतहन की सब भीड़ जमा है, सरकारी दरबारन मा,
कल्पनाओं की नदी के पार जाना है मुझे,
है भरम तुम हो मेरी ये ख़ुद मिटाना है मुझे,
साथ हमने जो लिए थे वो वचन सब भूल जाना,
तुमसे मिलने को हुए थे वो जतन सब भूल जाना,
भूल जाना वो सभी उपवास जो हमने किए थे,
भूल जाना तुम सभी एहसास जो हमने जिए थे,
अब स्वयं का आज से ही दिल दुखाना है मुझे,
है भरम तुम हो मेरी ये ख़ुद मिटाना है मुझे,
मंदिरों से मन्नतों के सारे धागे खोल कर हम,
अब नही आएँगे फिर से आ गए ये बोल कर हम,
बोल कर आए हैं ये हम अब नही हमको मिलाना,
जो हमें कुछ वर दिए थे वो सभी तुम भूल जाना,
भूल का एहसास भी अब ख़ुद कराना है मुझे,
है भरम तुम हो मेरी ये ख़ुद मिटाना है मुझे,
रेत पर इक दिल बनाकर नाम भी हमने लिखा था,
साथ में था इक घरौंदा जिसको हमने घर कहा था,
घर कहा था जिसको हमने अब उसे हम तोड़ आए,
और वो जो दिल बना था वो वहीं पर छोड़ आए,
छोड़कर ये दर तुम्हारा दूर जाना है मुझे,
है भरम तुम हो मेरी ये ख़ुद मिटाना है मुझे,
कविता कहते हो तुम कवि जी क्यों कहते हो भाई,
इनसे कह दो चुप हो जाओ रोको कलम घिसाई,
क्यों शब्दों को जोड़ जाड़ के,
इनके उनके तोड़ ताड़ के,
तुकबंदी कर रख देते हो,
सारी कविता फोड़ फाड़ के,
एक हज़ारी क्रैश कोर्स में कविता सीखी जाई,
इनसे कह दो चुप हो जाओ रोको कलम घिसाई,
जाने किससे लिखवाते हो,
कहाँ-कहाँ तुम छपवाते हो,
कविता के 'क' से झगड़ा है,
बड़े कवी जी कहलाते हो,
काहे का जिगरा रखते हो करते छप्पन छाई,
इनसे कह दो चुप हो जाओ रोको कलम घिसाई,
कोने वाली फुलझड़िया भी,
और बगल वाली चिड़िया भी,
पट जाएँगी सब की सब वो,
बिरजू की काली पड़िया भी,
रोज़ नए शृंगार लिखो औ' ढूँढो नई लुगाई,
इनसे कह दो चुप हो जाओ रोको कलम घिसाई,
sagre byaal bilaiya chup hai, chuppi pahredaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
tumhri kuriya jalti rai hain,
kothiya bani amiran ki,
tum ghar phunki tamasha dyakho,
gariya bharai faqiran ki,
ragu sabai darbari gaihai, kaun bacha becharan ka,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
andhre gunge bane rahau tum,
bahiren ki pardhani ma,
aise machhri marti raihain,
Dubi Dubi kai pani ma,
roju machhriya Dubi marai tau, bagula hai machhuvaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
jehi par zimma deen dharam ka,
baithe diye mitaye sab,
maiyya bahini senki rahe hain,
ujre paDhe paDhaye sab,
laaj sharam sab tauli tauli ke lagi bikay bajaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
kalpnaon ki nadi ke paar jana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
saath hamne jo liye the wo vachan sab bhool jana,
tumse milne ko hue the wo jatan sab bhool jana,
bhool jana wo sabhi upvaas jo hamne kiye the,
bhool jana tum sabhi ehsaas jo hamne jiye the,
ab svayan ka aaj se hi dil dukhana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
mandiron se mannton ke sare dhage khol kar hum,
ab nahi ayenge phir se aa ge ye bol kar hum,
bol kar aaye hain ye hum ab nahi hamko milana,
jo hamein kuch var diye the wo sabhi tum bhool jana,
bhool ka ehsaas bhi ab khud karana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
ret par ik dil banakar naam bhi hamne likha tha,
saath mein tha ik gharaunda jisko hamne ghar kaha tha,
ghar kaha tha jisko hamne ab use hum toD aaye,
aur wo jo dil bana tha wo vahin par chhoD aaye,
chhoDkar ye dar tumhara door jana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
kavita kahte ho tum kavi ji kyon kahte ho bhai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
kyon shabdon ko joD jaaD ke,
inke unke toD taaD ke,
tukbandi kar rakh dete ho,
sari kavita phoD phaaD ke,
ek hazari kraish kors mein kavita sikhi jai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
jane kisse likhvate ho,
kahan kahan tum chhapvate ho,
kavita ke ka se jhagDa hai,
baDe kavi ji kahlate ho,
kahe ka jigara rakhte ho karte chhappan chhai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
kone vali phulajhaDiya bhi,
aur bagal vali chiDiya bhi,
pat jayengi sab ki sab wo,
birju ki kali paDiya bhi,
roz ne shringar likho au DhunDho nai lugai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
sagre byaal bilaiya chup hai, chuppi pahredaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
tumhri kuriya jalti rai hain,
kothiya bani amiran ki,
tum ghar phunki tamasha dyakho,
gariya bharai faqiran ki,
ragu sabai darbari gaihai, kaun bacha becharan ka,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
andhre gunge bane rahau tum,
bahiren ki pardhani ma,
aise machhri marti raihain,
Dubi Dubi kai pani ma,
roju machhriya Dubi marai tau, bagula hai machhuvaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
jehi par zimma deen dharam ka,
baithe diye mitaye sab,
maiyya bahini senki rahe hain,
ujre paDhe paDhaye sab,
laaj sharam sab tauli tauli ke lagi bikay bajaran ma,
juthan ki sab bheeD jama hai, sarkari darbaran ma,
kalpnaon ki nadi ke paar jana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
saath hamne jo liye the wo vachan sab bhool jana,
tumse milne ko hue the wo jatan sab bhool jana,
bhool jana wo sabhi upvaas jo hamne kiye the,
bhool jana tum sabhi ehsaas jo hamne jiye the,
ab svayan ka aaj se hi dil dukhana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
mandiron se mannton ke sare dhage khol kar hum,
ab nahi ayenge phir se aa ge ye bol kar hum,
bol kar aaye hain ye hum ab nahi hamko milana,
jo hamein kuch var diye the wo sabhi tum bhool jana,
bhool ka ehsaas bhi ab khud karana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
ret par ik dil banakar naam bhi hamne likha tha,
saath mein tha ik gharaunda jisko hamne ghar kaha tha,
ghar kaha tha jisko hamne ab use hum toD aaye,
aur wo jo dil bana tha wo vahin par chhoD aaye,
chhoDkar ye dar tumhara door jana hai mujhe,
hai bharam tum ho meri ye khud mitana hai mujhe,
kavita kahte ho tum kavi ji kyon kahte ho bhai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
kyon shabdon ko joD jaaD ke,
inke unke toD taaD ke,
tukbandi kar rakh dete ho,
sari kavita phoD phaaD ke,
ek hazari kraish kors mein kavita sikhi jai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
jane kisse likhvate ho,
kahan kahan tum chhapvate ho,
kavita ke ka se jhagDa hai,
baDe kavi ji kahlate ho,
kahe ka jigara rakhte ho karte chhappan chhai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
kone vali phulajhaDiya bhi,
aur bagal vali chiDiya bhi,
pat jayengi sab ki sab wo,
birju ki kali paDiya bhi,
roz ne shringar likho au DhunDho nai lugai,
inse kah do chup ho jao roko kalam ghisai,
स्रोत :
रचनाकार : रत्नेश अवस्थी
प्रकाशन : हिन्दवी के लिए लेखक द्वारा चयनित
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.