सतगुरु सवाँन को सगा, सोधी सईं न दाति।
हरिजी सवाँन को हितू, हरिजन सईं न जाति॥1॥
बलिहारी गुर आपणैं, द्यौं हाड़ी कै बार।
जिनि मानिष तैं देवता, करत न लागी बार॥2॥
सतगुरु की महिमा अनँत, अनँत किया उपकार।
लोचन अनँत उघाड़िया, अनँत दिखावणहार॥3॥
राम नाम कै पटंतरै, देबै कौं कुछ नांहि।
क्या ले गुरु संतोषिए, हौंस रही मन मांहि॥4॥
सतगुर के सदकै करूं, दिल अपणीं का साछ।
कलियुग हम स्यूं लड़ि पड़या, मुहकम मेरा बाछ॥5॥
सतगुर लई कमांण करि, बांहण लागा तीर॥
एक जु बाह्या प्रीति सूं, भीतरि रह्या सरीर॥6॥
सतगुर साँचा सूरिवाँ, सबद जु बाह्या एक।
लागत ही मैं मिल गया, पड़या कलेजै छेक॥7॥
सतगुर मारया बाण भरि, धरि करि सूधी मूठि।
अंगि उघाड़ै लागिया, गई दवा सूँ फूटि॥8॥
हँसै न बोलै उन्मनीं, चंचल मेलह्या मारि।
कहै कबीर भीतरि भिद्य, सतगुर कै हथियारि॥9॥
गूंगा हूवा बावला, बहरा हूआ कान।
पाऊं थैं पंगुल भया, सतगुर मार्या बाण॥10॥
पीछैं लागा जाइ था, लोक वेद के साथि।
आगैं थैं सतगुर मिल्या, दीपक दीया हाथि॥11॥
दीपक दीया तेल भरि, बाती दई अघट्ट।
पूरा किया विसाहुणां, बहुरि न आँवौं हट्ट॥12॥
ग्यान प्रकास्या गुर मिल्या, सो जिनि बोसरि जाइ।
जब गोबिंद कृपा करी, तब गुर मिलिया आइ॥13॥
कबीर गुर गरवा मिल्या, रलि गया आटैं लूंण।
जाति पाँति कुल सब मिटे, नाँव धरौगे कौंण॥14॥
जाका गुर भी अंधला, चेला खरा निरंध।
अंधै अंधा ठेलिया, दून्यूं कूप पड़ंत॥15॥
नां गुर मिल्या न सिष भया, लालच खेल्या डाव।
दून्यूं बूड़े धार मैं, चढ़ि पाथर की नाव॥16॥
satguru savann ko saga, sodhi sain na dati.
hariji savann ko hitu, harijan sain na jati॥1॥
balihari gur apanain, dyaun haDi kai baar.
jini manish tain devta, karat na lagi baar॥2॥
satguru ki mahima anant, anant kiya upkaar.
lochan anant ughaDiya, anant dikhavanhar॥3॥
raam naam kai patantarai, debai kaun kuch nanhi.
kya le guru santoshiye, hauns rahi man manhi॥4॥
satgur ke sadakai karun, dil apnin ka saachh.
kaliyug hum syoon laDi paDya, muhkam mera baachh॥5॥
satgur lai kamann kari, banhan laga teer॥
ek ju bahya priti soon, bhitari rahya sarir॥6॥
satgur sancha surivan, sabad ju bahya ek.
lagat hi main mil gaya, paDya kalejai chhek॥7॥
satgur marya baan bhari, dhari kari sudhi muthi.
angi ughaDai lagiya, gai dava soon phuti॥8॥
hansai na bolai unmnin, chanchal melahya mari.
kahai kabir bhitari bhidya, satgur kai hathiyari॥9॥
gunga huva bavala, bahra hua kaan.
paun thain pangul bhaya, satgur marya baan॥10॥
pichhain laga jai tha, lok ved ke sathi.
again thain satgur milya, dipak diya hathi॥11॥
dipak diya tel bhari, bati dai aghatt.
pura kiya visahunan, bahuri na anvaun hatt॥12॥
gyaan prkasya gur milya, so jini bosari jai.
jab gobind kripa kari, tab gur miliya ai॥13॥
kabir gur garva milya, rali gaya atain loonn.
jati panti kul sab mite, naanv dharauge kaunn॥14॥
jaka gur bhi andhla, chela khara nirandh.
andhai andha theliya, dunyun koop paDant॥15॥
naan gur milya na sish bhaya, lalach khelya Daav.
dunyun buDe dhaar main, chaDhi pathar ki naav॥16॥
satguru savann ko saga, sodhi sain na dati.
hariji savann ko hitu, harijan sain na jati॥1॥
balihari gur apanain, dyaun haDi kai baar.
jini manish tain devta, karat na lagi baar॥2॥
satguru ki mahima anant, anant kiya upkaar.
lochan anant ughaDiya, anant dikhavanhar॥3॥
raam naam kai patantarai, debai kaun kuch nanhi.
kya le guru santoshiye, hauns rahi man manhi॥4॥
satgur ke sadakai karun, dil apnin ka saachh.
kaliyug hum syoon laDi paDya, muhkam mera baachh॥5॥
satgur lai kamann kari, banhan laga teer॥
ek ju bahya priti soon, bhitari rahya sarir॥6॥
satgur sancha surivan, sabad ju bahya ek.
lagat hi main mil gaya, paDya kalejai chhek॥7॥
satgur marya baan bhari, dhari kari sudhi muthi.
angi ughaDai lagiya, gai dava soon phuti॥8॥
hansai na bolai unmnin, chanchal melahya mari.
kahai kabir bhitari bhidya, satgur kai hathiyari॥9॥
gunga huva bavala, bahra hua kaan.
paun thain pangul bhaya, satgur marya baan॥10॥
pichhain laga jai tha, lok ved ke sathi.
again thain satgur milya, dipak diya hathi॥11॥
dipak diya tel bhari, bati dai aghatt.
pura kiya visahunan, bahuri na anvaun hatt॥12॥
gyaan prkasya gur milya, so jini bosari jai.
jab gobind kripa kari, tab gur miliya ai॥13॥
kabir gur garva milya, rali gaya atain loonn.
jati panti kul sab mite, naanv dharauge kaunn॥14॥
jaka gur bhi andhla, chela khara nirandh.
andhai andha theliya, dunyun koop paDant॥15॥
naan gur milya na sish bhaya, lalach khelya Daav.
dunyun buDe dhaar main, chaDhi pathar ki naav॥16॥
स्रोत :
पुस्तक : कबीर ग्रंथावली (पृष्ठ 1)
संपादक : श्यामसुंदर दास
रचनाकार : कबीर
प्रकाशन : नागरीप्रचारणी सभा
Additional information available
Click on the INTERESTING button to view additional information associated with this sher.
rare Unpublished content
This ghazal contains ashaar not published in the public domain. These are marked by a red line on the left.